.: แรงบันดาลใจ :.
ช่วงหลังๆมาเนี่ยเหมือนกับว่าวาดอะไรไม่ถูกใจเลยครับ
คิดว่าตอนนี้เหมือนเป็นวัยรุ่น(แก่ๆ) เรียกได้ว่าเป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของชีวิตนักวาดเลยทีเดียว
ระยะเวลา 5 ปี ที่ฝึกปรือมา ตั้งแต่เริ่มจากวาดแต่วงกลมเพื่อที่จะวาดหน้าคนให้ได้ ตอนนั้นเหมือนหัดเดินในขณะ อายุ 19
วันนี้ผ่านมา 5 ปีแล้ว เหมือนวัยรุ่นชอบซิ่งลองวาดหลายๆอย่าง หลังๆชักห่วยครับ เหมือนว่ากะลังหลงทาง
ไม่รู้จะไปไหน โลกแห่งศิลป์ช่างกว้างใหญ่จะวาดแบบไหนดีหว่า จำได้เมื่อก่อนไม่ชอบศิลปะเลย
คะแนนในวิชานี้ ได้ 2-5 มาตลอด วิชานี้ชอบอย่างเดียวคือ ดรอว์อิ้ง แต่ก็ได้ 3 อยู่ดี
ว้าสงสัยไม่มีพรสวรรค์ด้านนี้ฟ่ะ ว่าแล้วก็ถอนใจ ผ่านไปเกือบ 10 ปีเห็นจะได้ นั่งอ่านการ์ตูนอยู่ดีๆ
เกิดนิมิตรอะไรก็ไม่ทราบเกิดอยากวาดการ์ตูนขึ้นมา ว่าแล้วก็ไปซื้อสมุดอาร์ตบุ๊ต+ดินสอขึ้นมาดื้อๆซะงั้น
เผลอแผลบเดียว ผ่านไป 5 ปีแล้ว ก็พอมีฝีมือไปอวดชาวบ้านกับเค้าบ้าง
พูดไปก็นึกถึงวันเก่าๆเลยครับนั่งวาดลอกตามนักเขียนที่เป็นแรงบันดาลใจ อาจาร์ย mazakatsu katsura
ไม่ได้เก่งกาจมากระดับตำนานอะไร แต่ก็นับถือว่าเป็นตัวกระตุ้นต่อมวาดของผมขึ้นมา
ไม่น่าเชื่อนะ ไม่คิดว่าจะมาถึงขนาดนี้มาได้ ญาติพี่น้องก็ประหลาดใจ ไอ้นี้จะชอบวาดรูปได้
พอนึกถึงก็ขำตัวเอง รุู้สึกว่าเหมือนจะเดินมาไกลจนมองไม่เห็นทางข้างหลังแล้วไม่่มีอะไรที่จะทำได้นอกจาก
จะเดินก้าวไปข้างหน้าอย่างเดียว มีความคาดหวังเป็นตัวชี้นำ สร้างมโนภาพสวยหรูเป็นเป้าหมายข้างหน้าที่ไม่รู้ระยะทางว่าจะถึงเมื่อไร
ว่าแล้วก็ก้มหน้างุดๆวาดการ์ตูนต่อไปโดยที่ยังแบกความรู้สึกแรกเริ่มเป็นแรงบันดาลใจไว้แล้วก้าวต่อไป
